پرهیز از ریاست طلبی
یکی از صفات زشت و ناپسندی که برخی از مدیران به آن مبتلا می باشند، علاقه بیش از حد به ریاست است. ریاسـت مـوقعـیّت خطرناکی است که هر انسانی را در معرض خطر قرار می دهد و قـلب و فـکر را تـحت تأثـیر زیباییهایش قرار می دهد؛ علی (علیه السلام) می فرماید: ما اری شَیئاً اَضَرُّ بِقُلوبِ الرِّجالِ مِنْ خَفْقِ النِعالِ وَراءَ ظُهوُرِهم. (میزان الحکمه، ج5، ص206) من ندیدم چیزی را که برای قلب مردان زیانبارتر از صدای کفشها پشت سر آنان باشد. ازاین روایت فهمیده می شود
مرحوم سید نعمت الله جزایری صاحب کتاب زهرالربیع می گوید که در حدیث چون آمده است: شخصی از رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) اجازه شرفیابی به محضر ایشان را درخواست نمود. رسول گرامی (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: تو کیستی ای مرد ؟ آن مرد گفت: منم ای رسول خدا. حضرت رسول ناراحت و عصبانی شده و چندبار فرمودند: من، من، من... آیا برای مخلوق شایسته و سزاوار است که بگوید من)). وقتی که آن مرد به حضور مبارک حضرت رسول رسید و نشانه های غضب را بر صورت مبارک ایشان دید گفت:
بر خلاف تصور عموم، هیچ وسیله هوشمندی کاملا امن نیست و حتی یخچال های هوشمند نیز می توانند هک شوند.
به گزارش کارگروه امنیت سایبربان؛ اینترپل، اخیرا طی گزارشی، نسبت به امکان هک وسایل هوشمندی از جمله وب کم ها، تلویزیون های هوشمند و حتی یخچال های جدید، ابراز نگرانی کرده و به کاربران این وسایل، هشدار داده است.
در حالی که بسیاری از کاربران، فقط نگران نفوذ هکر ها و مهاجمان سایبری به رایانه ها و تلفن های همراه خود هستند، پلیس بین الملل، اعلام کرده است
شخصی آمد خدمت امام صادق علیه السلام شروع کرد از تنگدستی خودش گفتن که خیلی فقیر شده ام، خیلی ناچارم و درآمدم کفاف خرجم را نمی دهد، و چنین می کنم و چنان. حضرت به یکی از کسانشان فرمود: برو فلان مقدار دینار تهیه کن و به او بده، تا رفت بیاورد، آن شخص گفت: آقا! من والله مقصودم این نبود که از شما چیزی بخواهم. فرمود: من هم نگفتم که مقصود تو از این حرفها این بود که از من چیزی می خواهی، ولی من یک نصیحت به تو می کنم؛
امام صادق علیه السلام می فرمایند : رفقای خود را به دو چیز امتحان کنید ؛ اگر این دو خصلت در آنها هست رفیق باشید ، اگر نبود از آنها دوری کنید ، دوری کنید . حضرت دو مرتبه میفرماید دوری کنید. اول : ببین این رفیقت اول وقت مقید به نماز هست یا داره کاسبی میکنه؟ یا مباحثه می کند؟ دوم : در موقع داری و نداری خوبی می کنه به دوستان؛ تا می بینه رفیقش می خواد دختر عروس کنه فوری میره یک قالی ماشینی می گیره میاره دم خونش ، یا میبینه چکهاش عقب افتاده می گه غصه نخور من می دم حالا بعدها بهم بده . ولی اونی که همین جور نگاه میکنه ، میبینه همسایه پول نداره دوسیر گوشت بخره، با این همه ثروت، نمیره یک کیلو گوشت بخره بده ( به این آدم فقیر) اینا نه بو دارن نه خاصیت ، خوب به چه درد میخورن! نه دنیا دارن نه آخرت .
با کسانی که کمک به فقرا نمی کنند رفیق نشید .
[ پیاده شده از نوار صوتی درس اخلاق آیت الله مجتهدی تهرانی (ره) برداشت از سایت http://mojtahedi-tehrani.com ]
به آنچه خدا و پیغمبر خشنود باشند خشنودم
یک روز علی علیه السلام دلش به حال همسر عزیزش سوخت، دید رُفت و روب خانه و کارهای آشپزی جامه های او را غبار آلود و دودی کرده، بعلاوه از بس که با دستهای خود آسیاب دستی را چرخانیده دستهایش آبله کرده و بند مشک آب که در مواقعی به دوش کشیده و از راه دور آورده روی سینه اش اثر گذاشته است. به همسر عزیزش پیشنهاد کرد به حضور رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) برود و از آن حضرت، خدمتکاری برای کمک خودش بگیرد.زهرا (سلام الله علیها) پیشنهاد را پذیرفت و به خانه رسول اکرم (صلی الله علیه و آله)رفت... پیامبرصلی الله علیه و آله در مقابل درخواست آنها فرمود : « میل دارید چیزی به شما یاد بدهم که از همه این ها بهتر باشد؟» - بفرمایید یا رسول الله!
پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود :
پس از وفات امام صادق علیه السلام ابوبصیر آمد به امّ حمیده تسلیتی عرض کند. امّ حمیده گریست. ابوبصیر هم که کور بود گریست. بعد امّ حمیده به ابوبصیر گفت: ابوبصیر! نبودی و لحظه آخر امام را ندیدی! جریان عجیبی رخ داد. امام در یک حالی فرو رفت که تقریباً حالِ غشوه ای بود. بعد چشمهایش را باز کرد و فرمود: تمام خویشانِ نزدیک مرا بگویید بیایند بالای سر من حاضر شوند. ما امر امام را اطاعت و همه را دعوت کردیم. وقتی همه جمع شدند، امام در همان حالات که لحظات آخر عمرش را طی می کرد یک مرتبه چشمش را باز کرد، رو کرد به جمعیت و همین یک جمله را گفت: اِنَّ شَفاعَتَنَا لاتَنالُ مَستَخِفّاَ بِالصَّلاةِ؛ هرگز شفاعت ما به مردمی که نماز را سبک بشمارند نخواهد رسید. این را گفت و جان به جان آفرین تسلیم کرد.
[ مرتضی مطهری ، آزادی معنوی ، تهران ، صدرا ، چاپ سی و هفتم ، 1386 ، ص 88 ]
انس بن مالک خدمتکار رسول خدا ( صلی الله علیه و آله) بود روزی پیغمبر خدا دید که او زانوی غم به بغل گرفته و غصّه دار است. فرمود : « چرا ناراحتی؟» انس گفت :« همۀ ناراحتی ام برای این است که من یک عمر در محضر شما بودم ، امّا در روز قیامت شما کجا و من کجا؟
این قاعده کلی است که به ما دستور دادند خودتان را زیر حساب و کتاب بکشید قبل از آن که شما را زیر حساب و کتاب بکشند.خیلی حرف مهمی است و بسیار کار عاقلانه ای است که خودمان را سبک و سنگین کنیم، سود و زیان خودمان را محاسبه کنیم. ببینیم چقدر کار خوب کردیم ، چقدر کار بد کردیم. در این محاسبه معمولاً انسان کم می آورد ، چه در محاسبه روز به روز و چه در محاسبه سالانه ، معلّمان اخلاق و سلوک یکی از وظایفی که به عهده شاگردانشان می گذاشتند همین محاسبه و مراقبه است. اگر من و شما خودمان پیش قدم شدیم و خودمان را محاسبه کردیم علی القاعده در صدد علاج بر می آییم. و علاجش هم استغفار است. استغفار ستون گناهان را فرو می ریزد. وقتی محاسبه نکردیم یادمان می رود . گناه مثل بیماری ما را می خورد و ازبین می برد و گاهی در دنیا هم یقه مان را می گیرند و از ما حساب می کشند. بنابراین، این قاعده خیلی مهم و مورد استتفاده است. در قیامت پنجاه ایستگاه وجود دارد که در هر یک هزار سال معطلی داریم و باید جواب دهیم.
